١-عن أبی جعفر ع قال أقبل أبو بکر و عمر و الزبیر و عبد الرحمن بن عوف جلسوا بفناء رسول الله ص فخرج إلیهم النبی ص فجلس إلیهم فانقطع شسعه فرمى بنعله إلى علی بن أبی طالب ع ثم قال إن عن یمین الله عز و جل أو عن یمین العرش قوما منا على منابر من نور وجوههم من نور و ثیابهم من نور تغشى وجوههم أبصار الناظرین دونهم قال أبو بکر من هم یا رسول الله فسکت فقال الزبیر من هم یا رسول الله فسکت فقال عبد الرحمن من هم یا رسول الله فسکت فقال علی ع من هم یا رسول الله فقال هم قوم تحابوا بروح الله على غیر أنساب و لا أموال أولئک شیعتک و أنت إمامهم یا علی

((بحارالانوارج۶۵ ص١٣٩باب١٨))

حاصل ترجمه حدیث:

ازامام باقرعلیه السلام نقل شده است:

امام علی علیه السلام وعمروابوبکروزبیروعبدالرحمن عوف نزدپیامبراعظم صلی الله علیه وآله بودند،

آن حضرت فرمودنددرسمت راست عرش قومی ازماهستندکه برمنبرهایی ازنورقراردارند،ولباس هایی ازنورپوشیده اند،دیگران محوچهره نورانی آنانند،ابوبکروزبیروعبدالرحمن پرسیدندآن هاچه کسانی هستند؟پیامبرصلی الله علیه وآله پاسخ آن هاراندادند.امام علی علیه السلام پرسیدن آنهاچه کسانی هستند؟حضرت رسول صلی الله علیه وآله فرمودند:

آنان شیعیان تودوست داران روح الله هستند،که روح الله رابدون این که بااونسبت فامیلی داشته باشنددوست دارند،وهدفشان ازدوست داشتن اومال دنیانیست.

٢-عن أبی الحسن الأول ع قال رجل من أهل قم یدعو الناس إلى الحق یجتمع معه قوم کزبر الحدید لا تزلهم الریاح العواصف و لا یملون من الحرب و لا یجبنون و على الله یتوکلون وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِینَ

((بحارالانوارج۵٧ص٢١۶باب٣۶)).

حاصل ترجمه:

ازامام کاظم علیه السلام :

مردی ازاهل قم مردم رابه سوی حق دعوت می کند،گروهی اطراف اوجمع می شوندکه مانندپاره های آهن محکم هستند،وطوفان حوادث آنهارامتزلزل نمی کند،وازجنگ نمی گریزندوبرخداتوکل می کنندوعاقبت باتقواپیشگان است.!