ما رفته‏ایم، جز به بیابان نمی‏رسد

 پایی فشرده‏ای که به پایان نمی‏رسد

 چین‏خورده از مقرنس شرق است دامنم

 ماژیک مغربی‏‏ت به دامان نمی‏رسد

 نه سبز نیست داغ دخیلی که بسته‏ایم

 نذری که کرده‏ای به شهیدان نمی رسد

 این موج‏ها که ماه ولایت ندیده‏است

 با باد هم به ساحل و سامان نمی‏رسد

 در خاک ماند لشکر سنگی که داشتید

این هنگِ بی دلیل به گردان نمی‏رسد

 

                    *

بر روی میز میوه‏ی کالی که چیده‏اند...

 خرما به نخل و دست کماکان نمی‏رسد

 تیر88/ سید میثم طباطبائی / قم  

نقل ازوبلاگ مجالhttp://entezar10.parsiblog.com/1064561.htm